دبیر ستاد هدفمندی یارانه ها با حضور در یک برنامه گفتگوی خبری شبکه دوم سیما از حذف 10 میلیون نفر ازدریافت کننده یارانه ها خبر دادو صراحتاً کنار گذاشتن حتمی برخی از خانوارهای ایرانی در سامانه پرداخت یارانه ها را اعلام داشتند. البته این موضوع قابل انتظار بود و مطمئناً در دور بعدی نیز چند میلیون دیگر حذف خواهند شد.

در این هفته  خبرگزاری پترو نت اعلام کرد عراق در ماه گذشته میلادی با صادرات  روزانه دو میلیون و ۱۳۵ هزار بشکه نفت به طور رسمی جایگاه دومی ایران در اوپک را تصاحب کرد.

این در حالی است که صدا و سیمای "ضرغامی و دوستان "به این موضوع کمترین واکنشی ندادو به این موضوع اشاره ای نداشت.

اما دوستان خلاصه خبر اینه که توليد روزانه نفت عراق به سقف 4 ميليون بشكه در روز نزديك مي شود در حالی که تولید ایران روزانه حدود سه ميليون و 550 هزار بشكه بوده است و متاسفانه با بهره برداری بیشتر عراق از حوزه نفتی مشترک یادآوران این اختلاف در ماه های آینده بیشتر خواهد شد.

همچنین با كاهش توليد نفت ايران، توليد نفت کویت و ليبي نیزبا سرعت رو به افزايش است وچه بسا تا یک سال آینده تولید از این کشور ها نیز عقب بماند واین موضوع علاوه بر این که باعث غارت سرمایه های کشور می شود موجب می شودموقعیت استراتژیکی کشور در منطقه و در جهان نیز از دست برود.

عامل این موارد همانگونه که قبلاً توسط کارشناسان نیزاعلام شده است تحریم ها بین المللی و سو مدیریت دولتی است از تحریم ها که بگذریم کاش کسی بود که  به بحث سوء مدیریت در این زمینه بیشتر می پرداخت چرا که بنظر نگارنده آسیب و زیان سوء مدیریت بیشتر است و به روشنی مشهود است.

این روز ها کم پیش می آید که سری به سایت ها بزنی و خبرهای خوب بخونی و به آینده صنعت نفت این مملکت امیدوار بشی مثلن در همین هفته ای که گذشت در خبر ها داشتیم که بزرگترین پتروشیمی غرب ایران به دلیل مشکلات مالی و کمبود پول نیمه کاره رها شده است ویا رسانه هااز آتش سوزی در پتروشیمی کرمانشاه و حادثه منجر به مرگ در پالایشگاه تهران خبر می دادند و هر متخصصی می داند این حوادث و اتفاقات ناگوار که در حال تکرارو افزایش هستند نشانه چیست!

وبر عکس کشورمون، می بینیم که کشور های همسایه به چه سرعتی ولی در خلاف جهت ما در حال جذب سرمایه های خارجی و پیشرفت هستند مثلن در این هفته اعلام شد که کویت ساخت بزرگترین پالایشگاهش به ارزش 14.5 میلیارد دلار را شروع کرده است و بشدت به دنبال افزایش ظرفیت تولید نفت خام خود می باشد و مطمئن باشید که یکی از منابع تامین نفت مورد نظر این پالایشگاه حوزه های مشترک با ایران خواهد بود.

از عربستان وقطر هم بگذریم که قصه هفتاد من خواهد شد. به هر حال هر چه هست این خبر ها  برای کشوری که بیش از 10 درصد از نفت جهان را دارد خبر های خوبی نیست!

 بعداز مدت ها که تمامی رسانه ها و خبرگزاری ها توجهشان معطوف به گروه های انحرافی (!)و جن گیر و رمال بود خبری خواندم به این مضمون که آقای  میگلی نژاد  نماینده بوشهر وعضو کمیسیون انرژی مجلس اعلام نموده اند که در دو دهه گذشته، میدان‌های مشترک نفت و گاز ایران به‌واسطه بی‌توجهی، سو مدیریت‌ و کمبود اعتبار‌ توسط کشورهای همسایه همچون عراق، عربستان، کویت و قطرغارت شده است، وعنوان نموده بودند که هرگونه تعلل در توسعه و برداشت از این میدان‌ها به زیان مردم و اقتصاد کشور بوده است.از خواندن این اخبارخوشحال شدم اما از این متعجبم که همه سخنران ها مدام به این علت ها اشاره می کنند اما متاسفانه کسی از این  سخنرانها به راه حل اشاره نمی کند بهرحال درد را همه تا حدودی می دانند اما چه کسی جرات دارد که راه حل ارائه کندو درد را بگوید!

بگذریم ،

چند وقت پیش برای بازدیدی از حوزه گازی گشوی جنوبی که در 70کیلومتری بندرعباس به سمت بوشهر قرار دارد با تعدادی از همکارانم سفری به بندرعباس  داشتم. این حوزه گازی در سال 1350 کشف شده و برای استخراج گازش در سال های گذشته اقدام خاصی صورت نگرفته و اکنون درمراحل مقدماتی ساخت پالایشگاه قراردارد .به سمت محل احداث پالایشگاه که حرکت می کردم فقر مردم روستا های مسیر کاملن مشهود بود  وزنان و کودکانی را می دیدم که در گرمای طاقت فرسای جنوب با ظرف از آب انبارهایی که در بیابان ساخته اند آب برداشت می کردند در حالی که .زجر زنان و کودکان را می دیدم ناخود آگاه

این سوال به ذهنم رسید که این مردم زیر پایشان طلا است اما حتی آب خوردن ندارند!به راستی اگر در طول این همه مدت گاز این حوزه استخراج می شد و پالایشگاه ساخته می شد چه تغییر عجیبی در این منطقه بوجود می آمد.

جوانی از بومی های منطقه که راننده بود می گفت تمام آرزویش این است که بتواند پولی جمع کند تا برود دوبی پیش برادرش راننده شرکت های عربی شود و می گفت اگر پالایشگاه ساخته شود و بتوانم کاری پیدا کنم شاید به دوبی نروم و از من می پرسید مهندس بنظر تو این پروژه به سرانجام می رسد؟ من مانده بودم که چه بگویم! نگاهی بهش کردم و گفتم اگر مشکل بی توجهی و کمبود اعتبار رفع شود این پروژه هم به سرانجام می رسد اما چطور نمی دانم!

در این مملکت قحط رجال که غیر کارشناسان، غیر آزموده صرفن به بهانه ای بر مسند های تخصصی تکیه می زنند چند وقتی بود که سایت رصد آنلاین توسط عده ای جوان جویای نام شروع بکار کرده بود و در حوزه نفت و انرژی در فضای مجازی  انصافن خوب اطلاع رسانی می کرد و در مملکتی که صنعت نفت در آن سابقه ای بیش از100سال دارد خوب درخشید اما متاسفانه خبر دار شدیم به علت عدم حمایت و هزینه های سایت در حال متوقف شدن است ای کاش این همه شرکت که از این صنعت ارتزاق می کنند کمی به اینگونه سایت های تخصصی کمک می کردند تا چراغ آنها خاموش نشود و شاهد سایت هایی هر چه پر محتوا تردر زمینه نفت و انرژی باشیم.